De klassieke wijsheid leert dat u eerst een markt vindt (een specifieke vraag of probleem dat moet worden opgelost), en dat aan de hand daarvan het product wordt gecreëerd dat hierop een antwoord biedt.

Is dit dan de goede methode?

* We doen marktonderzoek naar lucratieve niches

• Boeken- en krantenwinkels: welke magazines worden verkocht, waar is vraag naar?

• Online onderzoek (yahoo / ehow.com / forums …): wat zoeken mensen, waar liggen de problemen?

• Amazon.com of clickbank.com: wat zijn de producten waar vraag naar is?

* We analyseren interessante niches:

• Gaat er geld rond in deze niche?

• Is er reeds een bestaande markt: indien hier nog geen bestaande producten voor zijn, is dat misschien gewoon omdat er inderdaad geen markt voor is. Indien er geen bestaande producten zijn, is de kans ook heel klein dat nadien synergieën met andere producten kunnen worden opgebouwd

• Wordt reeds geadverteerd voor deze markt of niche?

• Wat zijn de gemiddelde prijzen van de producten in deze niche?

• M.a.w. is de kans groot dat deze niche rendabel kan worden geëxploiteerd?

* We doen dit voor elke niche die we hebben geïdentificeerd, en we maken een klassement op.

* Hierop volgt een gericht marktonderzoek, on line of off line.

* Aan de hand van de reacties en van wat de klant wil, creëren we het product.

* Ondertussen wordt het marketing- en verkoopsproces in stelling gebracht, en worden verschillende marketingkanalen onderzocht.

* We starten de productie, advertentie en verkoop.

* Het geld komt binnen…

Wat hier wordt beschreven is NIET strategisch ondernemen, dit is NIET het opstarten van een bedrijf… het is louter een proces van productontwikkeling, niet meer of niet minder.

Op zich is dit proces neutraal, en kan zowel goed (strategisch) als slecht (opportunistisch) worden gebruikt. Indien dit proces van productontwikkeling telkens opnieuw wordt doorlopen zonder overkoepelende strategische visie verandert de focus voortdurend en zit het bedrijf in een continue staat van ADD.

Vraag is: wat is dan wel de noodzakelijke globale strategie, structuur en actiepunten binnen het bedrijf?

Geld en Tijd hebben echter volkomen verschillende eigenschappen.

Geld heeft geen bovengrens, geen limiet. Geld kan steeds worden bijgecreëerd op duizenden verschillende manieren.

Tijd is beperkt, heeft een bovengrens. Meer nog: met elke minuut die passeert, vermindert de voorraad. Een programmaatje zoals te vinden op deze site houdt je bij de feiten:

http://www.deathclock.com/

Elke activiteit die je uitoefent in je bedrijf gebruikt één van beide hulpbronnen of “grondstoffen”. Ik ken veel zelfstandigen die er blijven vanuit gaan dat hun unieke, onvervangbare en eindige tijd niks waard is. Het doorsnee werkethos houdt nog steeds in dat je harder en meer werkt dan je concurrent. Zit gewoon ingebakken in onze volksaard of in de menselijke soort?

De succesvolle ondernemer weet en houdt voor ogen dat de factor Tijd het element is dat je zaken limiteert.

Wat doe jij eraan?

Weet je wat je tijd waard is? Wat kun je doen om je tijd effectiever te gebruiken? Is het nodig dat je alle taken zelf uitvoert, of is het merendeel gewoon verspilling van je belangrijkste grondstof?

Kan een groot deel van die bezigheden niet worden geautomatiseerd, gewoon geschrapt, of gedelegeerd worden?

Waarmee moet je als bedrijfsleider dan WEL bezig zijn? Denk even na en probeer je in te denken dat iemand je onmiddellijk zou komen vervangen voor een bepaalde periode. Wat zijn de taken die hij of zij absoluut zou moeten uitvoeren? Waarop moet worden gefocust? Indien je deze lijst hebt opgesteld, is het niet zo moeilijk om in te zien waar de zwarte tijdopvretende gaten in je tijdsverbruik zitten.

Benoem ze, en houd ze helder voor ogen. Begin drastisch te schrappen in alle activiteiten die niet op de focus-lijst staan. Verlos jezelf van nutteloze en tijdverslindende bezigheden in je bedrijf. In een volgende post geef ik enkele exacte stappen om terug controle te nemen over je tijdsgebruik.

Hartelijk,

Marc Hofkens

Iemand moet het tonen.

Iemand moet het doen.

We werken veel te hard.

We werken niet efficiënt.

We werken zonder einddoel voor ogen.

We hebben geen tijd om te leven en te genieten.

Onze verdiensten staan niet in verhouding.

Waar wachten we op?

Hartelijk,

Marc Hofkens